Οι τράπεζες μοιράζουν δισεκατομμύρια στους μετόχους ενώ δεν πληρώνουν φόρο

Έντονη πολιτική και κοινωνική συζήτηση έχει προκαλέσει η εικόνα των ελληνικών τραπεζών, οι οποίες μετά από χρόνια κρίσης και αναδιάρθρωσης επιστρέφουν σε υψηλή κερδοφορία και προχωρούν σε διανομές μερισμάτων προς τους μετόχους τους.

Οι ελληνικές τράπεζες, έχοντας ενισχύσει σημαντικά την κεφαλαιακή τους θέση τα τελευταία χρόνια, εμφανίζουν αυξημένα κέρδη, τα οποία επιτρέπουν την επιστροφή κεφαλαίων στους επενδυτές. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται από τον τραπεζικό κλάδο ως ένδειξη εξυγίανσης και αποκατάστασης της εμπιστοσύνης μετά την περίοδο των μνημονίων και της μεγάλης ανακεφαλαιοποίησης.

Ωστόσο, η μεγάλη κερδοφορία των τραπεζών έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς μέρος της κοινωνίας και πολιτικών κομμάτων υποστηρίζει ότι ο τραπεζικός τομέας πρέπει να συνεισφέρει περισσότερο στα δημόσια έσοδα, ειδικά σε μια περίοδο όπου νοικοκυριά και επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν αυξημένο κόστος ζωής και υψηλά επιτόκια δανεισμού.

Η φράση ότι «οι τράπεζες δεν πληρώνουν φόρο» χρειάζεται διευκρίνιση. Οι τράπεζες στην Ελλάδα φορολογούνται με βάση το ισχύον φορολογικό πλαίσιο, όμως ο τρόπος υπολογισμού των φορολογητέων κερδών επηρεάζεται από ειδικές ρυθμίσεις, όπως οι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις (DTC), που δημιουργήθηκαν κυρίως μετά τις ζημιές της οικονομικής κρίσης και των προγραμμάτων εξυγίανσης.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις περιορίζουν τη φορολογική επιβάρυνση των τραπεζών σε σχέση με τα εμφανιζόμενα λογιστικά κέρδη, ενώ οι τράπεζες επισημαίνουν ότι λειτουργούν μέσα σε ένα αυστηρό ευρωπαϊκό εποπτικό πλαίσιο και ότι η σταθερότητα του συστήματος αποτελεί προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση της οικονομίας.

Το ζήτημα έχει επανέλθει στο δημόσιο διάλογο, καθώς οι μέτοχοι λαμβάνουν ξανά σημαντικές αποδόσεις από τις επενδύσεις τους, την ώρα που παραμένουν ανοιχτά ζητήματα όπως η πρόσβαση μικρών επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση, το κόστος των τραπεζικών υπηρεσιών και η διαχείριση των «κόκκινων» δανείων.

Η πρόκληση για την πολιτεία είναι να διατηρήσει ένα ισχυρό τραπεζικό σύστημα, χωρίς όμως να δημιουργείται η αίσθηση ότι η ανάκαμψη του κλάδου δεν συνοδεύεται από ανάλογη συμμετοχή στο κοινωνικό και οικονομικό βάρος της χώρας.