Σχολική αίθουσα και παιδική χαρά άνοιξαν μέτωπο στο Βοχαϊκό

Η γραφειοκρατία, οι πιεστικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και η δημόσια σύγκρουση του Δημάρχου Βέλου–Βόχας με τη διεύθυνση του σχολείου και τον πρόεδρο της κοινότητας

Με δύο σοβαρά ζητήματα στο Βοχαϊκό και ισάριθμες δημόσιες αντιπαραθέσεις ξεκίνησε το φθινόπωρο για τον Δήμαρχο Βέλου–Βόχας, Θανάση Μανάβη.

Η ανάγκη για πρόσθετη αίθουσα στο Δημοτικό Σχολείο και η πρωτοβουλία διαμόρφωσης χώρου για τη δημιουργία παιδικής χαράς έφεραν στην επιφάνεια όχι μόνο υπαρκτά προβλήματα της περιοχής, αλλά και τη δυσκολία συνεννόησης ανάμεσα στη Δημοτική Αρχή, τη σχολική κοινότητα και την τοπική διοίκηση.

Κοινός παρονομαστής και στις δύο περιπτώσεις είναι οι ανάγκες των παιδιών. Ωστόσο, οι τόνοι ανέβηκαν ιδιαίτερα, με αιχμές, καταγγελίες, προειδοποιήσεις ακόμη και για προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

Η αίθουσα του Δημοτικού Σχολείου Βοχαϊκού

Το πρώτο μέτωπο αφορά την προκατασκευασμένη αίθουσα που κρίθηκε απαραίτητη για τη λειτουργία του Δημοτικού Σχολείου Βοχαϊκού.

Ο Θανάσης Μανάβης, με ανάρτησή του, υποστήριξε ότι μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου 2026 δεν υπήρχε έγκριση από τις Κτιριακές Υποδομές Α.Ε. για παραχώρηση αίθουσας στο συγκεκριμένο σχολείο. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η μοναδική αίθουσα που είχε αρχικά εγκριθεί προοριζόταν για το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ζευγολατιού.

Όπως υποστηρίζει ο Δήμαρχος, όταν διαπιστώθηκε το πρόβλημα απέστειλε επείγον αίτημα στις 2 Σεπτεμβρίου και, έπειτα από κατεπείγουσα παρέμβασή του, η παραχώρηση της προκατασκευασμένης αίθουσας εγκρίθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου.

Το σχετικό έγγραφο της ΚΤΥΠ επιβεβαιώνει την πρόθεση παραχώρησης μίας προκατασκευασμένης αίθουσας 6×9 μέτρων για το Δημοτικό Σχολείο Βοχαϊκού. Ταυτόχρονα, όμως, καταγράφει και τις προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώσει ο Δήμος: επιλογή κατάλληλου σημείου, εξασφάλιση πρόσβασης, έκδοση οικοδομικής άδειας, κατασκευή βάσης στήριξης και δημιουργία υποδομών σύνδεσης με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας.

Πρόκειται, δηλαδή, για μία διαδικασία που δεν ολοκληρώνεται με μια απλή απόφαση ή με τη μεταφορά ενός οικίσκου, αλλά απαιτεί συγκεκριμένες τεχνικές και διοικητικές ενέργειες.

Ο Δήμαρχος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της διεύθυνσης του σχολείου, κατηγορώντας την ότι ενημέρωσε τους γονείς για μία αίθουσα η οποία δεν είχε ακόμη εγκριθεί επισήμως. Ζήτησε μάλιστα δημόσια συγγνώμη από τη διευθύντρια, προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, ο Δήμος θα προχωρήσει σε μηνυτήρια αναφορά και προσφυγή στο Υπουργείο Παιδείας.

Έθεσε, παράλληλα, ερωτήματα για την αύξηση του αριθμού των μαθητών στο Δημοτικό Σχολείο Βοχαϊκού και για τον τρόπο με τον οποίο εγγράφονται σε αυτό παιδιά από γειτονικές περιοχές όπου λειτουργούν άλλες σχολικές μονάδες.

Η παιδική χαρά και η σύγκρουση με τον πρόεδρο της Κοινότητας Βοχαϊκού

Πριν ακόμη κοπάσει η αντιπαράθεση για το σχολείο, ένα δεύτερο ζήτημα προκάλεσε νέα ένταση.

Ο πρόεδρος της Κοινότητας Βοχαϊκού, Σωτήρης Μπιτσάκος, ανακοίνωσε ότι στον προαύλιο χώρο του κοινοτικού καταστήματος, σε έκταση περίπου 150 τετραγωνικών μέτρων, σχεδιάζεται η κατασκευή παιδικής χαράς.  Όπως ανέφερε, είχαν ήδη πραγματοποιηθεί κλαδέματα, απομάκρυνση μπάζων και χωματουργικές εργασίες, τις οποίες πλήρωσε ο ίδιος, ενώ περίμενε την άδεια και τη χρηματοδότηση του Δήμου για την προμήθεια άμμου, πιστοποιημένων οργάνων και τάπητα.

Η αντίδραση του Δημάρχου ήταν άμεση και έντονη. Ο Θανάσης Μανάβης υποστήριξε ότι οι εργασίες ξεκίνησαν σε δημοτικό χώρο χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των αρμόδιων υπηρεσιών, χωρίς μελέτη, άδεια ή έγκριση της Τεχνικής Υπηρεσίας. Έκανε επίσης λόγο για κοπή δέντρων χωρίς άδεια της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και ξεκαθάρισε ότι ο Δήμος δεν μπορεί εκ των υστέρων να χρηματοδοτήσει ή να νομιμοποιήσει αυθαίρετες παρεμβάσεις.

Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι προγραμματίζονται εργασίες ανακαίνισης στις παιδικές χαρές Βραχατίου, Νεράντζας και Κοκκωνίου, καθώς και η πιστοποίηση του συνόλου των παιδικών χαρών του Δήμου. Αναφέρθηκε ακόμη στον σχεδιασμό για ανακαίνιση παιδικών χαρών δημοτικών παιδικών σταθμών, αλλά και στην αναμόρφωση της πλατείας του Βοχαϊκού.

Η αντιπαράθεση απέκτησε προσωπικό χαρακτήρα, με τον Δήμαρχο να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο ορισμού εντεταλμένου δημοτικού συμβούλου για το Βοχαϊκό, εάν συνεχιστεί –όπως τη χαρακτήρισε– η στάση «ανταρτοπολέμου» του προέδρου απέναντι στη Δημοτική Αρχή.

«Ορίστε αύριο κιόλας εντεταλμένο σύμβουλο»

Ο πρόεδρος της κοινότητας απάντησε επίσης σε υψηλούς τόνους. Υποστήριξε ότι η δημιουργία της παιδικής χαράς δεν αποτελεί προσωπικό του «όνειρο», αλλά επιθυμία των παιδιών και των κατοίκων του χωριού, ενώ δήλωσε ότι είχε συζητήσει προφορικά το θέμα αρκετές φορές.

Παράλληλα, κατηγόρησε τη Δημοτική Αρχή ότι δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στα προβλήματα της καθημερινότητας, με αποτέλεσμα ο ίδιος να προσπαθεί να δίνει λύσεις χρησιμοποιώντας προσωπικά μέσα και χρήματα.

Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στη μεταφορά νερού προς κατοίκους του Βοχαϊκού τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια, δηλώνοντας ότι χρησιμοποίησε το δικό του αυτοκίνητο, δεξαμενή και εξοπλισμό. Αποδέχθηκε, μάλιστα, την πρόταση του Δημάρχου, ζητώντας να οριστεί άμεσα εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος για το χωριό.

Όταν η γραφειοκρατία συναντά τις ανάγκες της καθημερινότητας

Πίσω από τη σκληρή ανταλλαγή ανακοινώσεων υπάρχει ένα πρόβλημα που συναντάται σχεδόν σε κάθε Δήμο: η μεγάλη απόσταση ανάμεσα στον χρόνο που απαιτούν οι δημόσιες διαδικασίες και στον χρόνο μέσα στον οποίο οι πολίτες ζητούν λύσεις.

Μία σχολική αίθουσα, όσο αναγκαία κι αν είναι, χρειάζεται επίσημη παραχώρηση, άδειες, τεχνική προετοιμασία και ασφαλείς συνδέσεις. Μία παιδική χαρά, όσο έντονα κι αν τη ζητά μια τοπική κοινωνία, δεν μπορεί να δημιουργηθεί χωρίς μελέτη, κατάλληλο εξοπλισμό, πιστοποίηση και τήρηση αυστηρών προδιαγραφών ασφαλείας.

Οι χρονοβόρες διαδικασίες του Δημοσίου, όμως, συχνά εξαντλούν την υπομονή των κατοίκων και οδηγούν αιρετούς ή πολίτες στην ανάληψη πρωτοβουλιών για να καλύψουν άμεσα πραγματικές ανάγκες. Η πρόθεση μπορεί να είναι θετική, δεν υποκαθιστά όμως τη νομιμότητα και κυρίως τις εγγυήσεις ασφάλειας που απαιτούνται όταν πρόκειται για χώρους στους οποίους βρίσκονται παιδιά.

Από την άλλη πλευρά, η επίκληση των διαδικασιών δεν αρκεί από μόνη της. Οι δημοτικές υπηρεσίες και οι αιρετοί οφείλουν να ενημερώνουν έγκαιρα, να εξηγούν με σαφήνεια τα στάδια κάθε έργου και να δίνουν ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα, ώστε η τοπική κοινωνία να γνωρίζει τι μπορεί να γίνει και πότε.

Το δύσκολο φθινοπωρινό ξεκίνημα για τον Θανάση Μανάβη ανέδειξε, τελικά, κάτι μεγαλύτερο από δύο τοπικές διαμάχες: όταν η συνεννόηση απουσιάζει, ακόμη και ζητήματα γύρω από τα οποία όλοι δηλώνουν ότι έχουν τον ίδιο στόχο μπορούν να μετατραπούν σε πεδίο σκληρής πολιτικής και προσωπικής σύγκρουσης.

Το ζητούμενο πλέον δεν είναι ποιος θα επικρατήσει στη δημόσια αντιπαράθεση, αλλά πόσο γρήγορα και με ποιον νόμιμο και ασφαλή τρόπο θα αποκτήσουν τα παιδιά του Βοχαϊκού τη σχολική αίθουσα και την παιδική χαρά που χρειάζονται.