Πριν από λίγες δεκαετίες, όποιος επισκεπτόταν ένα ελληνικό νησί θεωρούσε αυτονόητο ότι θα απολάμβανε φρέσκο ψάρι από το καΐκι και ντομάτες με άρωμα και γεύση από τα τοπικά χωράφια. Σήμερα, όμως, σε πολλές περιπτώσεις συμβαίνει το αντίθετο. Το ερώτημα είναι εύλογο: γιατί στα νησιά, που περιβάλλονται από θάλασσα και διαθέτουν αγροτική παράδοση, δυσκολευόμαστε να βρούμε πραγματικά φρέσκο ψάρι και ποιοτικά τοπικά προϊόντα;

Η απάντηση δεν είναι μία, αλλά αποτέλεσμα πολλών παραγόντων.

Η παράκτια αλιεία έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Το αυξημένο κόστος καυσίμων, η γήρανση των επαγγελματιών ψαράδων, οι περιορισμοί στην αλιεία και η μείωση των ιχθυαποθεμάτων έχουν οδηγήσει πολλούς να εγκαταλείψουν το επάγγελμα. Έτσι, αρκετές ψαροταβέρνες προμηθεύονται ψάρια μέσω κεντρικών ιχθυαγορών ή εισαγωγών, καθώς δεν επαρκεί η τοπική παραγωγή για να καλύψει τη μεγάλη ζήτηση του καλοκαιριού.

Παρόμοια εικόνα παρατηρείται και στα αγροτικά προϊόντα. Η οικοδομική ανάπτυξη, η έλλειψη εργατικών χεριών, το υψηλό κόστος παραγωγής και κυρίως η έλλειψη νερού σε πολλά νησιά έχουν περιορίσει σημαντικά τις καλλιέργειες. Αποτέλεσμα είναι πολλές επιχειρήσεις εστίασης να προμηθεύονται ντομάτες και άλλα λαχανικά από τη χονδρική αγορά της Αθήνας ή άλλων μεγάλων κέντρων.

Παράλληλα, ο μαζικός τουρισμός δημιουργεί τεράστια ζήτηση σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Όταν ένα νησί καλείται να εξυπηρετήσει δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες καθημερινά, η τοπική παραγωγή συχνά δεν επαρκεί και οι εισαγωγές προϊόντων αποτελούν μονόδρομο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Σε αρκετά νησιά εξακολουθούν να λειτουργούν ψαροταβέρνες που συνεργάζονται καθημερινά με τοπικούς ψαράδες, ενώ μικροί παραγωγοί συνεχίζουν να καλλιεργούν εξαιρετικές ντομάτες και άλλα παραδοσιακά προϊόντα. Ωστόσο, χρειάζεται αναζήτηση και ενημέρωση από τον επισκέπτη για να τα εντοπίσει.

Η Ελλάδα διαθέτει μοναδικό φυσικό πλούτο και σπουδαία γαστρονομική παράδοση. Η ενίσχυση της τοπικής αλιείας και της μικρής αγροτικής παραγωγής δεν αφορά μόνο την οικονομία των νησιών, αλλά και την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος. Γιατί ο επισκέπτης που έρχεται στην Ελλάδα δεν αναζητά απλώς ένα όμορφο τοπίο· αναζητά αυθεντικές γεύσεις και εμπειρίες που δύσκολα μπορεί να βρει αλλού.