Αναζητώντας τους ορεινούς γορίλες στο δάσος Μπουίντι στην Ουγκάντα

Στη νοτιοδυτική Ουγκάντα βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια άγριας ζωής της Αφρικής, το Εθνικό Πάρκο Bwindi Impenetrable, γνωστό κυρίως για τους ορεινούς γορίλες που ζουν στο πυκνό του δάσος.

Το Μπουίντι καλύπτει έκταση περίπου 32.092 εκταρίων και βρίσκεται στη συμβολή πεδινών και ορεινών δασικών οικοσυστημάτων. Από το 1994 περιλαμβάνεται στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, λόγω της ιδιαίτερα υψηλής βιοποικιλότητάς του.

Στο φυσικό περιβάλλον των ορεινών γοριλών

Το Μπουίντι φιλοξενεί περίπου το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού των ορεινών γοριλών, σύμφωνα με την Uganda Wildlife Authority και την UNESCO. Το δάσος αποτελεί έναν από τους βασικότερους τόπους στον κόσμο όπου οι επισκέπτες μπορούν να παρατηρήσουν τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον.

Η αναζήτηση των γοριλών πραγματοποιείται με οργανωμένο gorilla tracking. Το πάρκο χωρίζεται σε τέσσερις βασικούς τομείς για τις συγκεκριμένες διαδρομές: Buhoma, Ruhija, Rushaga και Nkuringo.

Η πεζοπορία μέσα στο πυκνό δάσος μπορεί, σύμφωνα με την αρμόδια αρχή άγριας ζωής της Ουγκάντα, να διαρκέσει από δύο έως επτά ώρες και απαιτεί μέτρια φυσική κατάσταση. Όταν οι επισκέπτες συναντήσουν μια εξοικειωμένη με την ανθρώπινη παρουσία οικογένεια γοριλών, προβλέπεται μία ώρα παρατήρησης.

Ένα δάσος με εξαιρετική βιοποικιλότητα

Η αξία του Μπουίντι δεν περιορίζεται στους γορίλες. Η UNESCO καταγράφει περισσότερα από 200 είδη δέντρων, περίπου 104 είδη φτέρης, καθώς και ιδιαίτερα πλούσια πανίδα από πτηνά, πεταλούδες και θηλαστικά. Το υψόμετρο μέσα στο πάρκο κυμαίνεται περίπου από 1.160 έως 2.706 μέτρα.

Στο οικοσύστημα ζουν επίσης χιμπατζήδες. Μάλιστα, η Uganda Wildlife Authority ανακοίνωσε τον Φεβρουάριο του 2026 ότι η απογραφή του 2025 επιβεβαίωσε εκτιμώμενο πληθυσμό 426 χιμπατζήδων στο Εθνικό Πάρκο Μπουίντι.

Η προστασία του δάσους και των ειδών του συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση ενός από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της Ανατολικής Αφρικής. Η UNESCO επισημαίνει παράλληλα τη σημασία του οικοτουρισμού και της συμμετοχής των τοπικών κοινοτήτων στις προσπάθειες διατήρησης της περιοχής.

ΠΗΓΗ: vimavochas.gr – ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΧΑΣ