…
Του Δημητρίου Χρ.Μασούρη…
Θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο και ειλικρινές ευχαριστώ
σε όλους εσάς που διαβάσατε το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΧΑΣ,
σε όσους επικοινωνήσατε μαζί μας, σε όσους μας σταματήσατε στον δρόμο και σε
όσους βρήκατε μια καλή κουβέντα να πείτε.Τα λόγια σας έχουν ιδιαίτερη αξία για
εμάς. Όχι γιατί έχουμε ανάγκη από χειροκροτήματα.Αλλά γιατί μας επιβεβαιώνουν
ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που θέλουν να διαβάζουν μια εφημερίδα που δεν
φοβάται να γράψει αυτά που θεωρεί ότι πρέπει να γραφτούν.Το τελευταίο φύλλο
ήταν ένα φύλλο γεμάτο αλήθειες. Αλήθειες που μπορεί να αρέσουν σε κάποιους και
να ενοχλούν κάποιους άλλους. Αυτή όμως είναι η δουλειά της δημοσιογραφίας.Η
εφημερίδα δεν υπάρχει για να είναι ευχάριστη σε όλους.Δεν υπάρχει για να
χαϊδεύει αυτιά. Δεν υπάρχει για να περιμένει ποιος θα της χτυπήσει φιλικά την
πλάτη.Και κυρίως, δεν υπάρχει για να σκύβει το κεφάλι.Γιατί, δυστυχώς, στις
μικρές κοινωνίες υπάρχει ένα παλιό και πολύ βολικό σύστημα.Ένας καφές.Ένα
χαμόγελο.Ένα «έλα να τα πούμε».Ένα χτύπημα στην πλάτη.Μερικές καλές κουβέντες.Και
ξαφνικά κάποιοι ξεχνούν αυτά που μέχρι χθες έβλεπαν.Ξεχνούν αυτά που μέχρι χθες
έλεγαν.Ξεχνούν ακόμη και αυτά που οι ίδιοι κατήγγελλαν.Για έναν καφέ.Για μια
πρόσκληση.Για μια θέση λίγο πιο κοντά στο τραπέζι.Για την ψευδαίσθηση ότι
απέκτησαν ξαφνικά σημασία επειδή κάποιος τους θυμήθηκε.Οι επιτήδειοι, βέβαια,
κάνουν τη δουλειά τους.Πάντα την έκαναν.Ξέρουν πολύ καλά ότι πολλές φορές είναι
ευκολότερο να κερδίσεις τη σιωπή κάποιου με λίγη «περιποίηση» παρά να
απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα.Το ζήτημα όμως δεν είναι τι κάνουν εκείνοι.Το
ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς.Εμείς αποφασίσαμε εδώ και χρόνια κάτι πολύ
απλό:
Ο καφές μας δεν αγοράζει τη σιωπή μας.Και όσο υπάρχουν αναγνώστες που μας ζητούν να συνεχίσουμε, τόσο περισσότερο
καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο δρόμος, όσο δύσκολος κι αν είναι, αξίζει.Δεν
ισχυριστήκαμε ποτέ ότι είμαστε αλάνθαστοι.Δεν ζητήσαμε ποτέ από κανέναν να
συμφωνεί μαζί μας σε όλα.Αυτό που ζητάμε είναι κάτι πολύ πιο απλό: να μπορούμε
να κοιτάμε τους αναγνώστες μας στα μάτια.Χωρίς υποχρεώσεις.Χωρίς «γραμμάτια».Χωρίς
να πρέπει να θυμηθούμε ποιος μας κέρασε χθες καφέ πριν γράψουμε σήμερα μια
είδηση.Γιατί μια εφημερίδα που αρχίζει να μετράει τις λέξεις της ανάλογα με το
ποιος κάθεται απέναντι, παύει σιγά σιγά να είναι εφημερίδα.Γίνεται παρέα.Και
εμείς δεν βγάλαμε το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΧΑΣ για να φτιάξουμε παρέες.Το βγάλαμε
για να έχει ο τόπος φωνή.Σε όλους εσάς, λοιπόν, που μας είπατε
«συνεχίστε», ένα μεγάλο ευχαριστώ.Σε εκείνους που συμφώνησαν μαζί μας,
ευχαριστούμε.Σε εκείνους που διαφώνησαν αλλά μας διάβασαν, επίσης ευχαριστούμε.Και
σε εκείνους που ενοχλήθηκαν;Και αυτούς τους ευχαριστούμε.Γιατί μερικές φορές,
όταν ένα κείμενο ενοχλεί, σημαίνει τουλάχιστον ότι διαβάστηκε.Εμείς θα
συνεχίσουμε όπως ξέρουμε.Με το κεφάλι ψηλά.Με την πόρτα ανοιχτή στην κριτική.Αλλά
χωρίς εκπτώσεις επειδή κάποιος πλήρωσε τον καφέ.Άλλωστε, έναν καφέ μπορούμε
ακόμη να τον πληρώσουμε μόνοι μας.
vimavochas.gr – ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΧΑΣ
Σχόλια αναγνωστών
Τα σχόλια εκφράζουν τους συντάκτες τους και δημοσιεύονται μετά από έγκριση. Σεβόμαστε τους συνομιλητές μας και δεν δημοσιεύουμε προσωπικά δεδομένα τρίτων.